Czy wiesz, czym jest łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS)?

Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) jest zapalną chorobą stawów, o podłożu immunologicznym. Choroba ta związane jest z łuszczycą zwyczajną i jest jej najczęstszym powikłaniem. Występuje w różnych postaciach, w których może dochodzić do uszkodzenia stawów obwodowych, krzyżowo-biodrowych i kręgosłupa.

Łuszczycowe zapalenie stawów w Europie

Statystyki dotyczące łuszczycowego zapalenia stawów w Europie są dość zróżnicowane. Powodem jest to, że diagnoza choroby pozostaje w dalszym ciągu wyzwaniem. Ponadto w wielu krajach nie prowadzi się dokładnych statystyk. Różne dane pokazują, że ŁZS występuje u 6 do 41% Pacjentów, chorujących na łuszczycę. Częstość występowania łuszczycowego zapalenia stawów jest więc bezpośrednio związana z występowaniem łuszczycy. Łuszczyca rozprzestrzenia się głównie wśród osób rasy kaukaskiej oraz w krajach północnej Europy, z częstością 2-3% w tej populacji. W związku z tym, na powyżej wymienionych obszarach odnotowuje się wyższy odsetek łuszczycowego zapalenia stawów, niż w innych częściach świata.

W 2013 roku niemieckie badanie wykazało, że częstość występowania łuszczycowego zapalenia stawów u Pacjentów z łuszczycą wynosi średnio 30,2%.

Jakie są przyczyny łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS)?

Rozwój łuszczycowego zapalenia stawów przebiega według identycznych mechanizmów jak w przypadku łuszczycy. Decyduje o tym interakcja czynników genetycznych, immunologicznych i któregokolwiek z następujących czynników środowiskowych:

• Urazy,
• Infekcje,
• Zażywanie niektórych leków,
• Zimno,
• Przeciążenia stawów,
• Palenie,
• Alkohol,
• Otyłość.

Połączenie tych czynników powoduje patologiczną odpowiedź immunologiczną, z ekspresyjnym uwalnianiem cytokin. Cytokiny wywołują proces zapalny, obejmujący głównie stawy i skórę. W łuszczycowym zapaleniu stawów uszkodzenia dotyczą obszaru, w którym więzadła, ścięgna i torebki stawowe przyłączone są do kości. Objawy ze strony stawów dłoni występują najczęściej, a ich nasilenie jest największe.

Objawy łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS)

Łuszczycowe zapalenie stawów może objawiać się w każdym wieku, ale najczęściej występuje między 30, a 50 rokiem życia. Łuszczyca zwykle występuje od 1 roku do 20 lat, przed rozwojem łuszczycowego zapalenia stawów (u 65-70% zdiagnozowanych Pacjentów). U 10-15% Pacjentów objawy obu chorób mogą występować równolegle. U pozostałych 10-15% Pacjentów łuszczyca objawia się po występieniu łuszczycowego zapalenia stawów.

Łuszczycowe zapalenie stawów może objawiać się w następujący sposób:

Symetryczne łuszczycowe zapalenie stawów – dotyczy tych samych stawów po obu stronach ciała. Symetryczne łuszczycowe zapalenie stawów dotyka głównie kobiety,

Niesymetryczne łuszczycowe zapalenie stawów – zwykle nie dotyczy tych samych stawów po obu stronach ciała. Wpływa na jeden do trzech stawów w ciele (dużych lub małych), takich jak kolano, udo lub jeden bądź więcej palców,

Postać okaleczająca – dotyczy przede wszystkim małych stawów palców rąk i palców u rąk i nóg,

Postać osiowa – zapalenie stawów kręgosłupa, w tym stawów krzyżowo-biodrowych – między kręgosłupem a miednicą. Na tą postać cierpią głównie mężczyźni,

Zapalenie dystalnych stawów międzypaliczkowych – powoduje obrzęk palców rąk i nóg,

Entezopatie – powoduje obrzęk i stan zapalny ścięgien oraz stawów stóp, w tym ścięgna Achillesa.

Pacjenci skarżą się na bóle dotkniętych chorobą stawów i poranną sztywność. W przypadkach zajętych kręgosłupa Pacjent cierpi na bóle pleców i niemożność swobodnego poruszania się.

Jakie są różnice między reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), a łuszczycowym zapaleniem stawów (ŁZS)?

Rozróżnienie tych dwóch chorób jest kluczowe zarówno dla Lekarza, jak i Pacjenta. Zaniedbanie bólu i zmian zapalnych w stawach bardzo często sprawia, że ​​Pacjent uważa, że ​​cierpi na inną chorobę. Pacjenci z łuszczycą i dolegliwościami stawowymi często nie doceniają ich lub postrzegają jako stan przejściowy. Dlatego opóźnia to i komplikuje postawienie diagnozy.

W reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS), stan zapalny obejmuje pierwotnie pierwszy rząd stawów dłoni, który znajduje się najbliżej nadgarstka. W łuszczycowym zapaleniu stawów (ŁZS), w przeciwieństwie do RZS, stan zapalny występuje przede wszystkim w ostatnim rzędzie stawów palców, który znajduje się najbliżej paznokcia.

W łuszczycowym zapaleniu stawów atakowane są również paznokcie. W reumatoidalnym zapaleniu stawów stan zapalny tych obszarów nie występuje.

W reumatoidalnym zapaleniu stawów, stany zapalne występują symetrycznie, zarówno po lewej, jak i po prawej stronie ciała. W łuszczycowym zapaleniu stawów stany zapalne występują asymetrycznie.

W łuszczycowym zapaleniu stawów czynnik reumatoidalny (RF) jest ujemny, podczas gdy w reumatoidalnym zapaleniu stawów czynnik ten ma wynik dodatni.

Zmiany w łuszczycowym zapaleniu stawów dotyczą otaczających tkanek miękkich. Podczas gdy w reumatoidalnym zapaleniu stawów dotyczą jedynie błony maziowej wewnątrz stawu. To również wskazuje, na potrzebę stosowania różnych metod diagnostyki obrazowej.

Kiedy występuje również stan zapalny kręgosłupa, identyfikacja łuszczycowego zapalenia stawów może być trudna. W takich przypadkach łuszczycowe zapalenie stawów „imituje” zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa) i powoduje trudności w diagnostyce.

Jak diagnozuje się łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS)?

Badanie fizykalne – Lekarz (zwykle reumatolog lub dermatolog) będzie szukał oznak obrzęku lub tkliwości w stawach lub innych objawów łuszczycowego zapalenia stawów,

Historia występowania ŁZS w rodzinie – sprawdzenie czy Pacjent miał lub ma historię łuszczycy w rodzinie,

Badania laboratoryjne – Szybkość sedymentacji erytrocytów (OB), białko ostrej fazy (CRP), morfologia i biochemia, czynnik reumatoidalny (RF), przeciwciała przeciw cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi (przeciwciała anty-CCP),

Diagnostyka obrazowa – RTG kręgosłupa, stawów obwodowych i krzyżowo-biodrowych, komputerowa tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MRI) stawów krzyżowo-biodrowych i kręgosłupa.

Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS)

W leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów należy zastosować podejście multidyscyplinarne. W procesie leczenia choroby może uczestniczyć zespół lekarzy specjalistów, w tym dermatolodzy, reumatolodzy, ortopedzi, psychiatrzy, czy rehabilitanci.

Standardowe leczenie łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS) obejmuje następujące grupy leków:

• Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD):
  • Metotreksat – jest lekiem z wyboru w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub braku efektu terapeutycznego można zastosować leki takie jak Sulfasalazynę, Cyklosporynę A, Azatioprynę, Cyklofosfamid,
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
  • Stosowane są zarówno w celu zwalczania stanu zapalnego, jak i łagodzenia bólu. – diklofenak sodu, omoksykam, naproksen;
• Kortykosteroidy – stosuje się je u Pacjentów z ciężkim zapaleniem stawów i w ograniczonym zakresie. Przykładowym lekkiej z tej grupy jest Prednizolon.

Innowacje w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS)

Zdarzają się przypadki, w których standardowe leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów – wykazuje odpowiednich efektów terapeutycznych lub Pacjent odczuwa wiele skutków ubocznych związanych ze stosowaniem leków. W takich przypadkach można zastosować terapię lekami biologicznymi. Leki te są wytwarzane z wykorzystaniem biotechnologii. Tym samym odróżnia je to od standardowych leków, które są produktem technologii chemicznej. Biotechnologia pozwala na znacznie szerszy rozwój i modyfikację leków. Leki biologiczne weszły do ​​praktyki lekarskiej stosunkowo niedawno i wykazują ogromny potencjał pomocy w leczeniu Pacjentów.

Jedną z biologicznych grup leków, które zostały już wprowadzone do leczenia łuszczycowego zapalenia stawów, są przeciwciała monoklonalne. Niektóre z tych leków to:

Humira – ludzkie przeciwciało monoklonalne, wytwarzane technologią rekombinacji DNA,

Sekukinumab – w pełni ludzkie przeciwciało monoklonalne klasy IgG1/κ,

Enbrel, Infliksymab, Simpon – przeciwciała monoklonalne przeciwko TNF (czynnik martwicy nowotworu),

Stelara (ustekinumab) – pierwszy środek terapeutyczny przeciwko IL 12/23.

Czym są Badania Kliniczne?  

Badanie Kliniczne to badanie medyczne z udziałem ludzi. Pacjenci uczestniczący w Badaniu Klinicznym przechodzą różne oceny stanu swojego zdrowia. Badania Kliniczne zapewniają Pacjentowi odpowiednią i innowacyjną terapię, która wciąż jest badana. Pacjent otrzymuje regularną i obiektywną opiekę zdrowotną, o ustalonych standardach międzynarodowych, w zależności od jego stanu zdrowia. Wszystkie procedury i oceny stanu zdrowia Pacjenta nic go nie kosztują.

Czy są jakieś Badania Kliniczne dotyczące łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS)?

Tak, są. W rzeczywistości bez nich nie byłoby dostępnych opcji dla Pacjentów z jakąkolwiek chorobą.

Jesteś zainteresowany udziałem w Badaniach Klinicznych leków na ŁZS?

Po pierwsze – musisz wyrazić świadomą zgodę. Jest to proces, w ramach którego Lekarz dostarczy Ci pisemny dokument o nazwie Świadoma Zgoda. Formularz ten zawiera informacje dotyczące wszystkich procedur, w których Pacjent może uczestniczyć w trakcie Badania Klinicznego. Pacjent i Lekarz omówią każdą część Badania. Lekarz wyjaśni Pacjentowi wszystkie procedury, w których będzie brał udział. Następnie Lekarz odpowie na wszystkie pytania Pacjenta. Jeżeli po dyskusji Pacjent zdecyduje się wziąć udział w Badaniu Klinicznym, Lekarz poprosi go o podpisanie Formularza Świadomej Zgody.

Na koniec Lekarz sprawdzi, czy spełniasz określone kryteria włączenia. Następnie, gdy potwierdzi, że Badanie Kliniczne jest dla Ciebie odpowiednie – możesz rozpocząć badaną terapię.

Pacjent – ​​Opieka oraz wkład osobisty!  

Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba, która uprzykrza życie części społeczeństwa. Niestety, choroba ta jest trudna do leczenia, a naukowcy nadal starają się znaleźć skuteczne na nią lekarstwo.

Mogą być różne powody, dla których Pacjenci rozważają swój udział w Badaniach Klinicznych. Jednak obowiązkiem Badacza jest właściwe poinformowanie Pacjenta o wszystkich aspektach uczestnictwa w Badaniu, w odniesieniu do jego specyfiki. Badacz musi upewnić się, że Pacjent rozważa swój udział w sposób dobrowolny. Oznacza to, że nie wywiera się na Pacjenta żadnej presji, a on doskonale rozumie wszystkie aspekt tej decyzji.

Jako Uczestnik Badania Klinicznego musisz wiedzieć, że otrzymasz odpowiednią opiekę medyczną i będziesz na bieżąco informowany o swoim stanie zdrowia.

Opieka medyczna okazywana Pacjentowi jest istotną częścią Badań Klinicznych. Ponadto Badania Kliniczne pozwalają Pacjentowi monitorować stan jego zdrowia, w sposób bardziej pogłębiony, niż ma to miejsce w podstawowej opiece zdrowotnej. Wszystko to odbywa się w sposób najbardziej innowacyjny i obiektywny.

Jeżeli jesteś Uczestnikiem Badania Klinicznego, w ramach środków bezpieczeństwa w Badaniach Klinicznych otrzymujesz wysokiej jakości opiekę medyczną, za którą nie musisz płacić!

Bibliografia:

• https://www.medinfo.bg/spisanie/2019/1/statii/syvremenno-lechenie-na-psoriatichnija-artrit-2809
• Han, C., Kavanaugh, A., Genovese, M.C. et al. Sustained improvement in health-related quality of life, work productivity, employability, and reduced healthcare resource utilisation of patients with rheumatoid arthritis, psoriatic arthritis and ankylosing spondylitis treated with golimumab:5yr results. EULAR 2013; Abstract THU00513
• https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/1759720X20962623
• https://www.nhs.uk/conditions/psoriatic-arthritis/
• https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/psoriatic-arthritis/diagnosis-treatment/drc-20354081

Wypełnij formularz