Czy wiesz, czym jest anoreksja?

Anoreksja (zwana także jadłowstrętem psychicznym) jest poważnym zaburzeniem psychicznym. Może prowadzić do znacznych, nieodwracalnych uszkodzeń ciała, a nawet śmierci. Ludzie z anoreksją tracą duży procent swojej masy ciała, ponieważ odmawiają przyjmowania pokarmu. W konsekwencji wszystkie narządy i układy organizmu rozwijają upośledzenie czynnościowe.
Anoreksja ma najwyższy wskaźnik śmiertelności ze wszystkich chorób psychicznych. Pacjenci z anoreksją boją się nadwagi, nawet jeśli ich waga ciała jest poniżej normy. W rezultacie celowo ograniczają przyjmowanie pokarmu przez długi czas. W praktyce medycznej anoreksją nazywa się utratę masy ciała lub niezdolność do przybrania na wadze, która prowadzi do zmniejszenia masy ciała Pacjenta poniżej 85% wartości oczekiwanej dla wieku, płci i wzrostu. Ograniczona lub całkowita odmowa przyjmowania pokarmów i płynów powoduje poważne problemy zdrowotne, w tym problemy fizyczne, psychiczne i społeczne w perspektywie krótko- i długoterminowej.

Rozpowszechnienie anoreksji

Anoreksja może dotknąć każdego, bez względu na wiek, płeć czy pochodzenie etniczne. Jednak statystyki pokazują, że anoreksja występuje częściej u kobiet rasy europejskiej – zwykle u nastolatek lub młodych kobiet. Niestety około 10% przypadków anoreksji kończy się śmiercią, najczęściej u dziewcząt lub kobiet w wieku 16-30 lat.

Jakie są przyczyny anoreksji?

Naukowcy doszli do wniosku, że przyczyną choroby jest połączenie czynników genetycznych i społecznych. Dane pokazują, że u 40-60% Pacjentek z anoreksją występuje dziedziczność tej choroby. Chociaż nie znaleziono konkretnego genu wywołującego tę chorobę, krewni osób z anoreksją są 11 razy bardziej narażeni na jej rozwój, w stosunku do ogółu populacji. W wielu przypadkach anoreksja nakłada się na problemy psychiatryczne, takie jak lęk lub ciężka depresja. Środowisko społeczne i cechy behawioralne, takie jak obsesja na punkcie sukcesu i niska samoocena, również mogą sprzyjać wystąpieniu anoreksji.

Objawy anoreksji

Anoreksja to choroba, która powoduje problemy fizyczne, ale także psychiczne. Dlatego tacy Pacjenci cierpią zarówno fizycznie, jak i psychicznie.
Objawy fizyczne obejmują:

• Szybka utrata masy ciała,
• Masa ciała będąca o 15% lub więcej poniżej standardowych wartości dla wieku, płci i wzrostu,
• Bradykardia – wolne bicie serca,
• Zawroty głowy, niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi) i niedociśnienie ortostatyczne (niskie ciśnienie krwi, które występuje przy nagłej zmianie pozycji, na przykład po zbyt szybkim wstaniu z łóżka),
• Ciągłe uczucie zimna,
• Niska odporność, a co za tym idzie większe ryzyko infekcji,
• Redukcja podskórnej tkanki tłuszczowej, a nawet dojście do całkowitego zaniku podskórnej tkanki tłuszczowej,
• Zmniejszenie masy mięśniowej,
• Utrata napięcia skóry,
• Wypadanie włosów,
• Kruche i wolno rosnące paznokcie,
• Zaparcia, bóle brzucha i wzdęcia,
• Nieregularne miesiączki, a nawet jej całkowity brak,
• Obniżenie libido,
• Problemy ze snem.

Najczęstsze problemy fizjologiczne, z jakimi borykają się Pacjenci z anoreksją to:

• Intensywny lęk przed przybraniem na wadze,
• Ciągłe poczucie, że ich waga jest nadmierna,
• Ciągłe ograniczanie ilości przyjmowanych pokarmów i płynów,
• Próby wymiotowania po jedzeniu,
• Większość Pacjentów ma obsesję na punkcie aktywności fizycznej i ćwiczeń,
• Niewłaściwe stosowanie leków zwiększających oddawanie moczu (leki moczopędne), środków tłumiących apetyt lub leków odchudzających,
• Zdezorientowanie, trudności z koncentracją, pamięcią, myśleniem lub nieodpowiednie reagowanie na stresujące sytuacje.

Powikłania anoreksji

W zależności od przypadku i postępu choroby konsekwencje mogą być krótko- lub długoterminowe.
W krótkim okresie u Pacjentów z anoreksją mogą wystąpić następujące komplikacje:

• Wychudzenie – zaczynają dominować procesy kataboliczne. Prowadzi to do redukcji podskórnej i trzewnej tkanki tłuszczowej, utraty masy mięśniowej i wyczerpania glikogenu,
• Odwodnienie – suche błony śluzowe i skóra tracąca naturalny koloryt, stopniowo zaostrzające się rysy twarzy, zmniejszona koncentracja i szybkość reakcji,
• Problemy ze strony przewodu pokarmowego – bóle brzucha, wzdęcia, nudności, wymioty, zaparcia,
• Zmęczenie – na skutek zmniejszenia rezerw energetycznych i zmian hormonalnych,
• Zmiany we wzroście włosów – włosy stają się cieńsze, są bardziej łamliwe i wolno rosną.

Jak już wspomniano, anoreksja jest poważną i zagrażającą życiu chorobą. Nie należy jej lekceważyć, ponieważ w dłuższej perspektywie może to prowadzić do:

• Osteoporoza – spowodowana jest zmniejszoną gęstością kości, a co za tym idzie bólami w obrębie narządu ruchu i częstymi złamaniami – Pacjent łatwo dostaje złamań nawet przy niewinnych ruchach. Niestety w niektórych przypadkach osteoporoza jest nieodwracalna,
• Anemia – charakteryzująca się zmęczeniem, dusznościami, uczuciem zimna, zawrotami głowy przy wstawaniu, łamliwymi, wolno rosnącymi paznokciami i włosami itp.,
• Problemy z płodnością – ze względu na zaburzenia produkcji hormonów płciowych, a także dominujące procesy kataboliczne,
• Napady padaczkowe – spowodowane odwodnieniem ogólnoustrojowym, utratą składników mineralnych i brakiem glukozy niezbędnej do pracy mózgu. Napady padaczkowe mogą być spowodowane zmianami w obwodowej lub centralnej części układu nerwowego,
• Zgon jest najpoważniejszym skutkiem anoreksji, spowodowanym niewydolnością wielonarządową.

Jak diagnozuje się anoreksję?

Postawienie diagnozy wymaga konsultacji u różnych Lekarzy specjalistów oraz wykonania kilku badań. Stosuje się testy laboratoryjne, takie jak pełna morfologia krwi, ocena parametrów biochemicznych, poziomu mikro- i makroelementów, hormonów i równowagi kwasowo-zasadowej. W zależności od stanu zdrowia danej osoby można wykonać dodatkowe testy i oceny, w tym:

• Obliczanie wskaźnika masy ciała (BMI),
• EKG (elektrokardiogram),
• EEG (elektroencefalografia),
• Badanie gęstości kości,
• Diagnostyka obrazowa na wskazanych obszarach.

Wynik te są niezbędne do ustalenia najwłaściwszej diagnozy, a co za tym idzie, wdrożenia odpowiedniego leczenia. W diagnostyce anoreksji zwykle biorą udział specjaliści tacy jak Kardiolodzy, Endokrynolodzy, Dietetycy, a także Ginekolodzy. Konieczna jest również konsultacja z Psychiatryczna. Jednak w razie potrzeby mogą zostać zaangażowani specjaliści z innych dziedzin medycyny.

Leczenie anoreksji

Leczenie anoreksji wymaga psychoterapii, leków i specjalnej diety. Jedną z najczęściej stosowanych metod leczenia jest terapia poznawczo-behawioralna. Terapia ta prowadzona jest przez Psychoterapeutę, ponieważ głównym celem jest pomoc Pacjentowi w zmianie nastawienia do jedzenia. W Terapii Poznawczo-Behawioralnej Pacjent otrzymuje praktyczne wskazówki, jak dostosować swoje myślenie i sprawić, by jedzenie stało się pozytywnym doświadczeniem. Ponadto Lekarz zwraca również uwagę na postrzeganie przez Pacjenta prawidłowej wagi.
Dla Pacjentów z anoreksją niezbędne jest skonsultowanie się z Konsultantem ds. Zaburzeń Odżywiania. W trakcie leczenia Pacjent zostanie nauczony, jak odzyskać zdrowe nawyki żywieniowe i codziennie ich przestrzegać. Lekarz zazwyczaj przepisuje do diety Pacjenta witaminy, minerały i zwiększoną ilość białka. Konsultacja ze Specjalistą ds. Zaburzeń Odżywiania ma na celu uświadomienie Pacjentowi, że jedzenie nie szkodzi jego organizmowi. Wręcz przeciwnie, zdrowa dieta jest niezbędna do utrzymania funkcji życiowych i zachowania zdrowia.
Nie ma jednego leku, który leczy anoreksję. Lekarze wybierają, jaki lek przepisać Pacjentowi, na podstawie występujących objawów. W przypadku niektórych osób terapia lekowa może obejmować leki przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, fluoksetyna i eldepryl. W większości przypadków Pacjent może przyjmować te leki w domu. Jednak w przypadku poważnych powikłań, konieczna jest hospitalizacja. Leczenie farmakologiczne w warunkach szpitalnych jest obowiązkowe, gdy Pacjent może otrzymywać pokarm i leki wyłącznie przez sondę donosową lub pozajelitowo (poprzez wlewy dożylne).
Proszę wziąć pod uwagę, że wszystkie wymienione w powyższym rozdziale leki i metody leczenia choroby mają charakter informacyjny. Mają one jedynie za cel opisanie aktualnych możliwości leczenia. Dlatego przed podaniem jakichkolwiek leków skonsultuj się z Lekarzem.

Innowacje w leczeniu anoreksji

Niestety, naukowcy nie znaleźli jeszcze leku, który leczy anoreksję. Z pewnością Badania Kliniczne w tej dziedzinie są konieczne, aby znaleźć lekarstwo, na to poważne, zagrażające życiu schorzenie.
Mówiąc o Badaniach, jednym z najbardziej obiecujących sposobów leczenia anoreksji na etapach Badań Klinicznych jest psylocybina. Substancja ta wykazała już swoją skuteczność w kilku innych chorobach psychicznych. W ostatnich latach rośnie liczba Badań potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność tego preparatu u Pacjentów z anoreksją. Jeśli FDA zatwierdzi Psylocybinę do leczenia anoreksji, będzie to ogromny przełom. W ostatnim czasie, w Australii, zarejestrowano psylocybinę oraz MDMA, w leczeniu ciężkich, opornych na leczenie chorób psychicznych.
Innym przykładem jest przezskórne leczenie estrogenem, nad którym obecnie trwają Badania. Jednym z najczęstszych powikłań anoreksji jest znaczna utrata gęstości kości. Dlatego takie Badania Kliniczne mają na celu ustalenie, czy leczenie przezskórnym estrogenem przyniesie korzyści Pacjentowi i zwiększy gęstość kości.
Bez wątpienia naukowcy będą kontynuować Badania Kliniczne w nadchodzącym roku, aby opracować nowe leki, które pomogą ludziom walczyć z anoreksją.

Czym są Badania Kliniczne? 

Badanie Kliniczne to badanie medyczne, z udziałem ludzi. Pacjenci uczestniczący w Badaniach Klinicznych przechodzą różnego rodzaju oceny ich stanu zdrowia. Badania Kliniczne zapewniają Pacjentowi odpowiednią i innowacyjną terapię, która wciąż jest na etapie badania. Pacjent otrzymuje regularną i obiektywną opiekę zdrowotną, o ustalonych standardach międzynarodowych, dopasowaną do jego aktualnego stanu zdrowia, a wszystkie procedury i oceny stanu zdrowia Pacjenta nic go nie kosztują.

Czy są jakieś Badania Kliniczne dotyczące anoreksji?

Tak, są. W rzeczywistości bez nich nie byłoby dostępnych opcji dla Pacjentów z jakąkolwiek chorobą.
Jesteś zainteresowany udziałem w Badaniach Klinicznych leków na anoreksję?
Po pierwsze – musisz wyrazić świadomą zgodę. Jest to proces, w ramach którego Lekarz dostarczy Ci pisemny dokument o nazwie Świadoma Zgoda. Formularz ten zawiera informacje dotyczące wszystkich procedur, w których Pacjent może uczestniczyć w trakcie Badania Klinicznego. Pacjent i Lekarz omówią każdą część Badania. Lekarz wyjaśni Pacjentowi wszystkie procedury, w których będzie brał udział. Następnie Lekarz odpowie na wszystkie pytania Pacjenta. Jeżeli po dyskusji Pacjent zdecyduje się wziąć udział w Badaniu Klinicznym, Lekarz poprosi go o podpisanie Formularza Świadomej Zgody.
Na koniec Lekarz sprawdzi, czy spełniasz określone kryteria włączenia. Następnie, gdy potwierdzi, że Badanie Kliniczne jest dla Ciebie odpowiednie – możesz rozpocząć badaną terapię.

Pacjent – ​​Opieka oraz wkład osobisty! 

Mogą być różne powody, dla których Pacjenci rozważają swój udział w Badaniach Klinicznych. Jednak obowiązkiem Badacza jest właściwe poinformowanie Pacjenta o wszystkich aspektach uczestnictwa w Badaniu, w odniesieniu do jego specyfiki. Badacz musi upewnić się, że Pacjent rozważa swój udział w sposób dobrowolny. Oznacza to, że nie wywiera się na Pacjenta żadnej presji, a on doskonale rozumie wszystkie aspekt tej decyzji.
Jako Uczestnik Badania Klinicznego musisz wiedzieć, że otrzymasz odpowiednią opiekę medyczną i będziesz na bieżąco informowany o swoim stanie zdrowia.
Opieka medyczna okazywana Pacjentowi jest istotną częścią Badań Klinicznych. Ponadto Badania Kliniczne pozwalają Pacjentowi monitorować stan jego zdrowia, w sposób bardziej pogłębiony, niż ma to miejsce w podstawowej opiece zdrowotnej. Wszystko to odbywa się w sposób najbardziej innowacyjny i obiektywny.
Jeżeli jesteś Uczestnikiem Badania Klinicznego, w ramach środków bezpieczeństwa w Badaniach Klinicznych otrzymujesz wysokiej jakości opiekę medyczną, za którą nie musisz płacić!

Bibliografia:

• https://www.acute.org/resource/bradycardia-anorexia 
• https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6406277/ 
• https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7491209/ 
• https://clinicaltrials.gov/ct2/show/results/NCT04661514?cond=anorexia&amp&draw=2&amp&rank=17 
• https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT04779216?recrs=a&amp&cond=anorexia&amp&draw=2&amp&rank=53 
• https://mindmedicineaustralia.org.au/